Urodziłam się i mieszkam w Łodzi. Dziś wspominam, jak moje miasto się zmieniło na przestrzeni tych 35 lat. A uściślając, to sięgam pamięcią jakieś 25 lat wstecz. Skrzyżowanie Piotrkowskiej i Struga, kiedyś był tam ryneczek teraz stoi Saspol, budynek, który miał być miejscem spotkań i centrum handlowym. Na początku faktycznie był okupowany, z czasem jego blask bladł. Zastąpiła go Galeria Łódzka. Obecna Manufaktura jest dobrze pomyślanym przedsięwzięciem, bo i budynki pofabryczne zostały odnowione i przeznaczone do ogólnego użytku, samo miejsce nabrało znaczenia, a wcześniej wiało tam grozą. Dobrze, że Pan Wajda zrobił "Ziemię Obiecaną" wcześniej, bo teraz musiałby skonstruować sobie makietkę. Sama Piotrkowska została odnowiona, a kamienice, kiedyś szaro-bure, obecnie są eleganckie. Fontanna przed Teatrem Wielkim, także zmieniła wygląd Placu Dąbrowskiego, jest nowoczesna, choć głosy są podzielone. Jest Atlas Arena, gdzie jest organizowanych masa znaczących imprez. Przydałby się też stadion z prawdziwego zdarzenia.Poza tym naturalnie jest największa w Polsce Ikea. Oczywiście zawsze można coś dodać i zmienić, bo to przecież nie koniec, miasto się rozwija i rośnie w oczach. Niestety, nie wszystkim się to podoba. Obecnie są dwa projekty, pierwszy to specjalna strefa sztuki, czyli prywatna galeria sztuki współczesnej, zaś drugi, to centrum festiwalowo-kongresowe w śródmieściu, tuż przy stacji Łódź Fabryczna. Zarówno jeden, jak i drugi projekt wzbudza ogromne emocje, nic dziwnego, chodzi o duże pieniądze. Jestem za centrum, bo uważam, że moje miasto zasługuje na miejsce, do którego będą chodzić wszyscy, a nie tylko grupa ludzi. To musi być miejsce, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie, otwarte na wszelką twórczość, gdzie duzi i mali, starsi i młodsi, będą mogli spędzać wolny czas.
Po przestoju w latach 90'tych, nareszcie coś się dzieje, oby tak dalej! Moje miasto zmienia się bezustannie. Bacznie się temu przyglądam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz